نظر نمىرسد مگر شبههء قرآن ، و اين تشكيك نيز راه ندارد به جهت آن كه قرآن قرائت اكثر از سورهء واحده است بعد از حمد به قصد قرائت مطلوبه در نماز ، و اين در محل كلام ثابت نيست ، لكن كلامى كه در اين مقام هست اين است كه اگر چه تشكيكى در جواز قرائت آيات قرآنيه در حال قنوت نيست . لكن كلام در اين است كه آيا اجتزاء به اين قرائت مىتوان نمود از قنوت مطلوب در نماز يا خير ؟ ظاهر در اين مقام تفصيل است ، بيان آن اين است كه اگر آيه منفرده از آيات مشتملهء بر عجز و انكسار و طلب عبادات خلاق عالم جل شأنه بوده باشد مثل * ( رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَتَرْحَمْنا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ ) * « 1 » يا مشتمل بر طلب فقط بوده باشد مثل * ( رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنا عَذابَ النَّارِ ) * « 2 » و نحو اينها ، ظاهر اين است كه جواز اجتزاء به آن محل تشكيك نبوده باشد . و همچنين هرگاه مشتمل بر تمجيد و تبجيل و تجليل إله جل شأنه بوده باشد ، مثل آية الكرسي و الحمد للَّه رب العالمين ، اقتصار به همين يا قرائت كل سوره يا بعض سوره و نحوهما باز ظاهر اين است كه تأمل نبايد نمود در جواز اجتزاء ، نظر به عموم حديث صحيح « اثن على ربك » « 3 » و عموم « ما جرى اللَّه على لسانك و لا أعلم فيه شيئا موقتا » « 4 » و حديث بسمله ثلاثا ، چنانچه سابق بيان شد شاهد است بر اين مطلب . و اما مثل * ( إِذا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ إِلَى الْمَرافِقِ ) * « 5 »

--> « 1 » سورهء أعراف آيه 23 . « 2 » سورهء بقره آيه 201 . « 3 » وسائل الشيعه ج 4 / 908 . « 4 » وسائل الشيعه ج 4 / 908 . « 5 » سورهء مائده آيه 6 .